Vojvodina je severna srpska pokrajina, s administrativnim sedištem u Novom Sadu, koji je i najveći privredni centar. Vojvodina se prostire na površini od 21.506 kvadratnih kilometara i ima oko dva miliona stanovnika. Čine je geografski regioni Bačka, Banat i Srem. Reljef je pretežno ravničarski sa izuzetkom Fruške gore i Vršačkih planina. Teritorijom Vojvodine teče reka Dunav, najvažnija vodena saobraćajnica srednje Evrope, a tu su i reke Tisa, Sava, Begej i kanalski sistem Dunav-Tisa-Dunav.
Ime Vojvodina potiče iz 1848. godine kada je na Majskoj skupštini u Sremskim Karlovcima proglašena Srpska Vojvodina, na čijem je čelu bio vojvoda Stevan Šupljikac. Tada je Karlovačka mitropolija proglašena za patrijaršiju, a Josif Rajačić za srpskog patrijarha. Posle raspada Austrougarske monarhije 1918. godine, Velika narodna Skupština Srba, Bunjevaca i ostalih Slovena proglašava prisajedinjenje Kraljevini Srbiji. Od tada je Vojvodina sastavni deo Srbije, a danas je to moderna pokrajina sa dinamičnim privrednim rastom. Član je Saveta evropskih regija pri Evropskom parlamentu i suosnivač Regionalnog saveta evroregije DKMT – Dunav-Kereš- Moriš- Tisa, koji čine i županije iz Mađarske i Rumunije, a čiji je cilj saradnja u privrednom, kulturnom i ekološkom razvoju. U Vojvodini je u službenoj upotrebi šest jezika: srpski, mađarski, slovački, hrvatski, rumunski i rusinski.
Od ukupnih investicija koje su se u prethodnih deset godina slile u Srbiju, 45 odsto je plasirano u Vojvodini. Strani investitori su prepoznali severnu srpsku pokrajinu kao mesto povoljno za ulaganja i razvijanje biznisa, te je nivo direktnih stranih investicija dostigao 6,3 milijarde evra. I domaćini su se potrudili da, adekvatnim merama i različitim podsticajima, obezbede što povoljniji poslovni ambijent u cilju privlačenja novih investicija. Rezultat takve ekonomske politike je i činjenica da, ne samo da nisu smanjena ulaganja, nego 20 kompanija je izrazilo spremnost da reinvestira, a očekivani iznos ulaganja je oko 100 miliona evra. I pored globalne finansijske krize, u 2011. godini 30 stranih kompanija uložilo je 103 miliona evra i zaposlilo preko 2.500 ljudi. Inače, u prethodne tri godine u Pokrajini je zaposleno više od 20 hiljada ljudi, tako da je to jedan od retkih evropskih regiona u kome nije povećana nezaposlenost, uprkos krizi. Kada je reč o sektorima, investirano je u poljoprivrednu i prehrambenu industriju, zatim u proizvodnju tekstila i obuće, kao i u automobilsku, građevinsku, hemijsku i farmaceutsku industriju. Najveći investitori su Nemačka, Italija i Slovenija, ali su prisutne kompanije i iz Francuske, Švajcarske, SAD, Danske, Holandije, Španije, Velike Britanije, Norveške, kao i Slovenije, Hrvatske i Belorusije.
Pokrajinske vlasti najavljuju ambiciozne planove za naredni period. U planu su veliki infrastrukturni projekti, poput izgradnje autoputeva, koji povezuju delove Pokrajine sa centralnom saobraćajnicom na deonici međunarodnog „Koridora 10“ koja prolazi čitavom teritorijom Vojvodine i ide dalje ka Beogradu. Zatim, izgradnja više mostova preko Dunava, kao i tunela ispod Fruške gore, čime bi se upotpunila mreža saobraćajnica. Planirana su veća ulaganja u razvoj poljoprivrede, uključujući i sisteme za navodnjavanje, jer obradive površine čine 84 odsto teritorije Vojvodine. Značajne investicije očekuju se u sektoru obnovljivih izvora energije, a Novi Sad bi mogao postati IT centar za ovaj deo Evrope.
Vojvodina je 10. oktobra 2011. godine otvorila Kancelariju u Briselu, sedištu EU, čime su stvorene veće mogućnosti za korišćenje evropskih fondova za 45 vojvođanskih opština. Do sada je za sredstva iz evropskih fondova konkurisano sa 150 projekata, od čega su 103 prihvaćena. Po osnovu prekogranične saradnje sa Mađarskom i Rumunijom, očekuje se 38 miliona evra i još 100 miliona evra namenjenih za infrastrukturu, lokalne puteve i projekte za odbranu od poplava. Prioriteti za 2011. godinu bili su rekonstrukcija lokalnih putnih mreža koji vode ka pograničnom području. Takođe, među prioritetima su i upravljanje vodnim resursima u cilju sprečavanja od poplava. U toj oblasti je ostvarena saradnja sa partnerima iz Holandije za realizaciju projekta podizanja nasipa i čišćenja kanalske mreže u dužini od 500 kilometara. EU značajna sredstva opredeljuje i za razvoj turizma, a Vojvodina ima šta da ponudi. Manjim seoskim sredinama pruža se mogućnost da konkurišu za projekte u vrednosti od 200 hiljada evra, što može mnogo da doprinese njihovom razvoju. Za Nacionalni park „Fruška gora“ u Brisel su poslata tri projekta, kojima se promoviše verski turizam. Naime, na obroncima Fruške gore, jedine vojvođanske planine, nalazi se 16 manastira, nastalih u periodu između 15. i 18. veka.
Na teritoriji Vojvodine živi čak 27 nacija, što je njena najznačajnija karakteristika i najveća vrednost. Zbog toga je očuvanje kulturne raznolikosti i identiteta, kao i zaštita kulturne baštine, taakođe, jedan od prioriteta. Godišnje se iz pokrajinskog budžeta finansijski podrži 1.200 različitih projekata u toj oblasti. Zahvaljujući zanimljivoj istoriji, kulturna baština je više nego bogata. Osim grada, koji u arhitektonskom smislu predstavlja pravi biser - Sremskih Karlovaca, tu su i tvrđave u Novom Sadu, Vršcu, kao i ona u Baču, koja je kandidovana za mesto na listi kulturnih dobara pod zaštitom UNESKO-a. Brojni dvorci iz 18. i 19. veka rasuti su po čitavoj teritoriji, a njihovom rekonstrukcijom omogućio bi se razvoj visokog turizma, pogotovo što je u blizini veliki broj lovišta. Prirodni rariteti, poput Carske bare, Deliblatske peščare ili Zasavice već su odavno postali stecište ljubitelja prirode. Ne treba zaboraviti ni Sremsku Mitrovicu, nekadašnji Sirmijum, jedan od četiri glavna grada Rimskog carstva, u kome je rođeno šest rimskih careva. Najstarija srpska ustanova kulture i nauke - Matica Srpska, osnovana u Pešti 1826. godine, biće promovisana 2012. godine u Briselu, s ciljem da se Evropi prikaže kulturno blago Srbije. Tim projektom konkuriše se za sredstva iz evropskih fonova za zaštitu arhivske građe i njenog prebacivanja u elektronsku formu. Srpsko narodno pozorište u Novom Sadu osnovano je 1861. godine, a u Vojvodini postoji još desetak profesionalnih teatara, od kojih dva izvode predstave na mađarskom jeziku. Kultunoj ponudi severne srpske pokrajine značajan doprinos dali su Sterijino pozorje, a u novije vreme muzički festival „Egzit“.
